Όταν κουνιέται το εμφύτευμα ή το δόντι που έχει τοποθετηθεί επάνω του, είναι φυσιολογικό να δημιουργείται ανησυχία. Ένα οδοντικό εμφύτευμα, όταν έχει ενσωματωθεί σωστά στο οστό, δεν πρέπει να παρουσιάζει κινητικότητα. Ωστόσο, η αίσθηση ότι κάτι μετακινείται δεν σημαίνει απαραίτητα ότι έχει χαλαρώσει το ίδιο το εμφύτευμα.
Η αίσθηση ότι κουνιέται το εμφύτευμα μπορεί να αφορά διαφορετικό τμήμα της οδοντικής αποκατάστασης. Το εμφύτευμα είναι η τεχνητή ρίζα που έχει τοποθετηθεί μέσα στο οστό της γνάθου, ενώ επάνω του συνδέονται το προσθετικό κολόβωμα και η στεφάνη, δηλαδή το τεχνητό δόντι που φαίνεται μέσα στο στόμα.
Επομένως, όταν ο ασθενής αισθάνεται κινητικότητα, δεν σημαίνει απαραίτητα ότι έχει χαλαρώσει το ίδιο το εμφύτευμα. Σε αρκετές περιπτώσεις μπορεί να έχει μετακινηθεί η στεφάνη ή να έχει χαλαρώσει η βίδα που συνδέει τα επιμέρους τμήματα της αποκατάστασης.
Αν όμως κινείται το εμφύτευμα μέσα στο οστό, το πρόβλημα είναι πιο σοβαρό και μπορεί να σχετίζεται με ανεπαρκή οστεοενσωμάτωση, φλεγμονή ή απώλεια οστικής στήριξης. Για αυτό απαιτείται άμεσος οδοντιατρικός έλεγχος, ώστε να εντοπιστεί με ακρίβεια ποιο σημείο παρουσιάζει κινητικότητα και ποια αντιμετώπιση είναι κατάλληλη.
Ένα οδοντικό εμφύτευμα αποτελείται από περισσότερα επιμέρους τμήματα. Για τον λόγο αυτό, όταν υπάρχει κινητικότητα, είναι σημαντικό να εντοπιστεί ποιο ακριβώς σημείο έχει χαλαρώσει, καθώς η αντιμετώπιση διαφέρει σε κάθε περίπτωση.
Η στεφάνη είναι το τεχνητό δόντι που φαίνεται μέσα στο στόμα. Μπορεί να έχει αποκολληθεί ή να έχει χάσει μέρος της σταθερότητάς της, δημιουργώντας την αίσθηση ότι κουνιέται το εμφύτευμα. Σε αυτή την περίπτωση, το εμφύτευμα μπορεί να παραμένει σταθερό μέσα στο οστό.
Η βίδα συνδέει τη στεφάνη ή το προσθετικό κολόβωμα με το εμφύτευμα. Αν χαλαρώσει, μπορεί να εμφανιστεί μικρή μετακίνηση, αίσθηση αστάθειας ή ένας ήχος σαν «κλικ» κατά τη μάσηση.
Το κολόβωμα είναι το ενδιάμεσο τμήμα ανάμεσα στο εμφύτευμα και τη στεφάνη. Πρόβλημα στη σύνδεσή του μπορεί επίσης να προκαλέσει κινητικότητα ή αλλαγή στον τρόπο με τον οποίο εφαρμόζουν τα δόντια κατά το κλείσιμο του στόματος.
Όταν κινείται η τεχνητή ρίζα μέσα στο οστό, το περιστατικό χρειάζεται άμεση αξιολόγηση. Η κινητικότητα μπορεί να σχετίζεται με ανεπαρκή οστεοενσωμάτωση, φλεγμονή ή απώλεια οστικής στήριξης γύρω από το εμφύτευμα.
Η κινητικότητα μπορεί να οφείλεται σε μηχανικό πρόβλημα της προσθετικής αποκατάστασης ή σε βιολογική επιπλοκή γύρω από το εμφύτευμα. Η ακριβής αιτία δεν μπορεί να διαπιστωθεί μόνο από την αίσθηση του ασθενούς, γι’ αυτό απαιτείται κλινικός και ακτινογραφικός έλεγχος.
Η βίδα που συνδέει τη στεφάνη ή το κολόβωμα με το εμφύτευμα μπορεί να χαλαρώσει σταδιακά λόγω των δυνάμεων που ασκούνται κατά τη μάσηση. Η έντονη πίεση, η μη σωστή κατανομή των φορτίων ή το τρίξιμο των δοντιών μπορεί να επιβαρύνουν τη σύνδεση και να δημιουργήσουν κινητικότητα.
Σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να έχει χαλαρώσει μόνο η στεφάνη που βρίσκεται πάνω από το εμφύτευμα. Αυτό μπορεί να συμβεί λόγω φθοράς του υλικού συγκόλλησης, έντονης μηχανικής καταπόνησης ή βλάβης της ίδιας της προσθετικής εργασίας.
Το σφίξιμο ή το τρίξιμο των δοντιών, ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια του ύπνου, ασκεί αυξημένες πιέσεις στα εμφυτεύματα και στις στεφάνες. Με την πάροδο του χρόνου, οι δυνάμεις αυτές μπορεί να προκαλέσουν χαλάρωση της βίδας, φθορά της στεφάνης ή αλλαγές στη σύγκλειση.
Η συγκέντρωση μικροβιακής πλάκας μπορεί να προκαλέσει φλεγμονή στα ούλα γύρω από το εμφύτευμα. Όταν η φλεγμονή επεκτείνεται και συνοδεύεται από απώλεια οστού, μπορεί να εμφανιστεί περιεμφυτευματίτιδα. Σε προχωρημένες περιπτώσεις, η μειωμένη οστική στήριξη μπορεί να επηρεάσει τη σταθερότητα του εμφυτεύματος.
Η οστεοενσωμάτωση είναι η διαδικασία κατά την οποία το εμφύτευμα σταθεροποιείται μέσα στο οστό. Αν η διαδικασία αυτή δεν ολοκληρωθεί σωστά, το εμφύτευμα μπορεί να παρουσιάσει κινητικότητα, ιδιαίτερα κατά τους πρώτους μήνες μετά την τοποθέτησή του ή μετά την έναρξη της φόρτισής του.
Όταν κουνιέται το εμφύτευμα ή κάποιο από τα τμήματα της αποκατάστασης, μπορεί να εμφανιστούν και άλλα συμπτώματα που βοηθούν τον οδοντίατρο να εντοπίσει την πιθανή αιτία του προβλήματος. Η κινητικότητα μπορεί να συνοδεύεται από πόνο ή ενόχληση κατά τη μάσηση, αίσθηση πίεσης στην περιοχή ή δυσκολία στη σωστή επαφή των δοντιών.
Σε περιπτώσεις φλεγμονής, μπορεί να παρατηρηθούν κοκκινίλα, πρήξιμο ή αιμορραγία των ούλων γύρω από το εμφύτευμα. Επίσης, μπορεί να εμφανιστούν κακοσμία, δυσάρεστη γεύση στο στόμα ή έκκριση υγρού και πύου από την περιοχή.
Άλλα πιθανά σημάδια είναι η υποχώρηση των ούλων, η αποκάλυψη τμήματος του εμφυτεύματος ή ένας μικρός ήχος σαν «κλικ» όταν ο ασθενής μασά ή αγγίζει τη στεφάνη. Ωστόσο, ένα μηχανικό πρόβλημα, όπως η χαλάρωση της βίδας, μπορεί αρχικά να μην προκαλεί πόνο.
Για τον λόγο αυτό, ακόμη και όταν η κινητικότητα είναι μικρή και δεν συνοδεύεται από έντονη ενόχληση, δεν πρέπει να αγνοείται. Ο έγκαιρος έλεγχος μπορεί να αποτρέψει μεγαλύτερη φθορά στη στεφάνη, στη βίδα ή στους ιστούς γύρω από το εμφύτευμα.
Κάθε νέα αίσθηση κινητικότητας σε οδοντικό εμφύτευμα ή στη στεφάνη που βρίσκεται επάνω του χρειάζεται έλεγχο από οδοντίατρο. Ακόμη και όταν δεν υπάρχει πόνος, η καθυστέρηση μπορεί να επιβαρύνει τη βίδα, τη στεφάνη ή τους ιστούς γύρω από το εμφύτευμα.
Η εξέταση πρέπει να πραγματοποιείται άμεσα όταν η κινητικότητα αυξάνεται, όταν υπάρχει έντονος πόνος κατά τη μάσηση, πρήξιμο, αιμορραγία ή έκκριση πύου από τα ούλα. Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται επίσης όταν εμφανίζεται πυρετός, δυσάρεστη γεύση στο στόμα ή όταν το εμφύτευμα έχει τοποθετηθεί πρόσφατα.
Μέχρι να γίνει ο έλεγχος, είναι προτιμότερο να αποφεύγεται η μάσηση σκληρών ή κολλωδών τροφών από τη συγκεκριμένη πλευρά. Ο ασθενής δεν πρέπει να προσπαθήσει να σφίξει, να κολλήσει ή να μετακινήσει μόνος του τη στεφάνη, καθώς μπορεί να προκαλέσει μεγαλύτερη βλάβη.
Η διάγνωση ξεκινά με την κλινική εξέταση της περιοχής και τη λήψη ενός σύντομου ιστορικού. Ο οδοντίατρος αξιολογεί πότε τοποθετήθηκε το εμφύτευμα, πότε εμφανίστηκε η κινητικότητα και αν υπάρχουν επιπλέον συμπτώματα, όπως πόνος, αιμορραγία, πρήξιμο ή δυσκολία στη μάσηση.
Στη συνέχεια ελέγχεται αν μετακινείται η στεφάνη, η βίδα σύνδεσης, το προσθετικό κολόβωμα ή το ίδιο το εμφύτευμα. Παράλληλα, εξετάζεται η κατάσταση των ούλων, η παρουσία φλεγμονής και ο τρόπος με τον οποίο έρχονται σε επαφή τα δόντια κατά το κλείσιμο του στόματος.
Ο ακτινογραφικός έλεγχος βοηθά στην αξιολόγηση της οστικής στήριξης και στον εντοπισμό πιθανής απώλειας οστού γύρω από το εμφύτευμα. Όταν υπάρχουν παλαιότερες ακτινογραφίες, η σύγκρισή τους μπορεί να προσφέρει σημαντικές πληροφορίες για την εξέλιξη της κατάστασης.
Με βάση τα ευρήματα, ο οδοντίατρος μπορεί να διαπιστώσει αν το πρόβλημα είναι μηχανικό, προσθετικό ή βιολογικό και να προτείνει την κατάλληλη αντιμετώπιση.
Η αντιμετώπιση εξαρτάται από το τμήμα που παρουσιάζει κινητικότητα και από την αιτία του προβλήματος. Για τον λόγο αυτό, η θεραπεία δεν είναι ίδια σε όλες τις περιπτώσεις και πρέπει να σχεδιάζεται μετά από κλινικό και ακτινογραφικό έλεγχο.
Όταν έχει χαλαρώσει η βίδα σύνδεσης, ο οδοντίατρος μπορεί να αποκτήσει πρόσβαση σε αυτή, να ελέγξει την κατάστασή της και να την επανασυσφίξει με την κατάλληλη δύναμη. Αν η βίδα έχει υποστεί φθορά, παραμόρφωση ή κάταγμα, μπορεί να χρειαστεί αντικατάσταση.
Παράλληλα, ελέγχεται η σύγκλειση, ώστε να διαπιστωθεί αν ασκούνται υπερβολικές πιέσεις στην αποκατάσταση κατά τη μάσηση ή λόγω βρουξισμού.
Αν η κινητικότητα αφορά μόνο τη στεφάνη, μπορεί να χρειαστεί επανασυγκόλληση ή νέα στερέωσή της. Όταν υπάρχει ρωγμή, φθορά ή πρόβλημα στην εφαρμογή, ενδέχεται να απαιτείται επισκευή ή κατασκευή νέας προσθετικής αποκατάστασης.
Η επιλογή του σχήματος, του υλικού και της απόχρωσης της νέας στεφάνης μπορεί να εντάσσεται στην Αισθητική Οδοντιατρική, ώστε να αποκαθίστανται τόσο η λειτουργία όσο και η φυσική εμφάνιση του χαμόγελου.
Όταν υπάρχει φλεγμονή γύρω από το εμφύτευμα, η θεραπεία εξαρτάται από την έκταση της βλάβης. Μπορεί να περιλαμβάνει επαγγελματικό καθαρισμό της περιοχής, απομάκρυνση της μικροβιακής πλάκας και του τρυγιακού υπολείμματος, βελτίωση της καθημερινής στοματικής υγιεινής και συστηματική παρακολούθηση.
Σε πιο προχωρημένες περιπτώσεις περιεμφυτευματίτιδας μπορεί να χρειαστεί πιο εξειδικευμένη θεραπευτική προσέγγιση, ανάλογα με την απώλεια οστού και την κατάσταση των γύρω ιστών.
Όταν κινείται το ίδιο το εμφύτευμα μέσα στο οστό και έχει χαθεί σημαντικό μέρος της στήριξής του, μπορεί να μην είναι δυνατή η διατήρησή του. Σε αυτή την περίπτωση μπορεί να χρειαστεί αφαίρεση, επούλωση της περιοχής και νέος σχεδιασμός για την αποκατάσταση του δοντιού.
Η λύση μπορεί να περιλαμβάνει νέα Οδοντικά Εμφυτεύματα, αφού πρώτα αξιολογηθούν η ποιότητα και η ποσότητα του διαθέσιμου οστού.
Το αν μπορεί να σωθεί ένα εμφύτευμα που παρουσιάζει κινητικότητα εξαρτάται από το σημείο όπου εντοπίζεται το πρόβλημα. Αν έχει χαλαρώσει μόνο η στεφάνη, η βίδα ή το προσθετικό κολόβωμα, το εμφύτευμα μπορεί να παραμένει σταθερό μέσα στο οστό και η αποκατάσταση να γίνει χωρίς αφαίρεσή του.
Σε αυτές τις περιπτώσεις, ο οδοντίατρος μπορεί να επανασυσφίξει ή να αντικαταστήσει τη βίδα, να επανατοποθετήσει τη στεφάνη ή να κατασκευάσει νέα αποκατάσταση. Παράλληλα, πρέπει να εντοπιστεί η αιτία της χαλάρωσης, όπως ο βρουξισμός, η αυξημένη πίεση κατά τη μάσηση ή η φθορά των υλικών.
Αν όμως κινείται το ίδιο το εμφύτευμα μέσα στο οστό, η αντιμετώπιση εξαρτάται από την απώλεια οστού, την παρουσία φλεγμονής και την κατάσταση των γύρω ιστών. Σε προχωρημένες περιπτώσεις μπορεί να χρειαστεί αφαίρεση και νέος σχεδιασμός της αποκατάστασης.
Η σωστή στοματική υγιεινή, οι τακτικοί οδοντιατρικοί έλεγχοι, ο επαγγελματικός καθαρισμός και η αντιμετώπιση του βρουξισμού βοηθούν στη μείωση του κινδύνου νέων προβλημάτων. Η έγκαιρη εξέταση συμπτωμάτων όπως αιμορραγία, πρήξιμο ή πόνος συμβάλλει επίσης στη μακροχρόνια διατήρηση των εμφυτευμάτων.
Όταν κουνιέται το εμφύτευμα ή η στεφάνη που έχει τοποθετηθεί επάνω του, η έγκαιρη εξέταση είναι απαραίτητη για να διαπιστωθεί ποιο τμήμα της αποκατάστασης παρουσιάζει πρόβλημα. Η Οδοντίατρος Αθήνα Έλενα Λαμπίδου πραγματοποιεί κλινικό και ακτινογραφικό έλεγχο, αξιολογώντας τη σταθερότητα του εμφυτεύματος, τη βίδα σύνδεσης, τη στεφάνη και την κατάσταση των γύρω ούλων και του οστού.
Ανάλογα με τα ευρήματα, μπορεί να προταθεί επανασύσφιξη ή αντικατάσταση της βίδας, επανατοποθέτηση της στεφάνης, αντιμετώπιση πιθανής φλεγμονής ή διαφορετική θεραπευτική προσέγγιση. Σε περιπτώσεις όπου χρειάζεται νέα αποκατάσταση, η Αισθητική Οδοντιατρική μπορεί να συμβάλει στην αποκατάσταση τόσο της λειτουργικότητας όσο και της φυσικής εμφάνισης του χαμόγελου.
Η σωστή παρακολούθηση των Οδοντικών Εμφυτευμάτων βοηθά στην έγκαιρη αναγνώριση μηχανικών ή βιολογικών προβλημάτων και στη διατήρησή τους για όσο το δυνατόν μεγαλύτερο χρονικό διάστημα.
Όχι. Ένα οδοντικό εμφύτευμα που έχει ενσωματωθεί σωστά στο οστό δεν πρέπει να παρουσιάζει κινητικότητα. Ωστόσο, η αίσθηση ότι κουνιέται το εμφύτευμα μπορεί να προέρχεται από τη στεφάνη, τη βίδα σύνδεσης ή το προσθετικό κολόβωμα και όχι από το ίδιο το εμφύτευμα.
Ναι. Η στεφάνη αποτελεί ξεχωριστό τμήμα της αποκατάστασης και μπορεί να έχει χαλαρώσει ή να έχει αποκολληθεί, ενώ το εμφύτευμα παραμένει σταθερό μέσα στο οστό. Ο οδοντιατρικός έλεγχος είναι απαραίτητος για να εντοπιστεί το σημείο της κινητικότητας.
Όχι απαραίτητα. Ένα μηχανικό πρόβλημα, όπως η χαλάρωση της βίδας ή της στεφάνης, μπορεί αρχικά να μην προκαλεί πόνο. Αντίθετα, η παρουσία πρηξίματος, αιμορραγίας, πύου ή ενόχλησης κατά τη μάσηση μπορεί να υποδηλώνει φλεγμονή και χρειάζεται άμεση αξιολόγηση.
Σε αρκετές περιπτώσεις η βίδα μπορεί να επανασυσφιχτεί από τον οδοντίατρο. Αν όμως έχει υποστεί φθορά, παραμόρφωση ή κάταγμα, μπορεί να χρειαστεί αντικατάσταση. Παράλληλα, πρέπει να ελεγχθεί η αιτία της χαλάρωσης, ώστε να μειωθεί ο κίνδυνος επανεμφάνισης του προβλήματος.
Όχι. Αν η κινητικότητα αφορά μόνο τη στεφάνη, τη βίδα ή το κολόβωμα, το εμφύτευμα μπορεί να παραμένει σταθερό και να διατηρηθεί. Η αφαίρεση εξετάζεται όταν κινείται το ίδιο το εμφύτευμα και έχει χαθεί σημαντικό μέρος της οστικής του στήριξης.
Ειδικός Ενδοδοντολόγος & Χειρουργός Οδοντίατρος
Copyright © 2025 All Rights Reserved. Powered by WebDots
